Hoe maak je pizza? Van pizzadeeg tot krokante bodem en toppings

Zelf pizza maken begint met een goed pizzadeeg, een dunne laag saus en toppings naar keuze. Je kunt kiezen voor een kant-en-klare pizzabodem, kant-en-klaar pizzadeeg of zelfgemaakt deeg.

Voor de lekkerste pizza maak je het deeg zelf, laat je het voldoende rijzen en bak je de pizza zo heet en kort mogelijk. Met een pizzasteen krijg je een extra krokante bodem, maar een bakplaat werkt ook.

Welke manier van pizza maken past bij jou?

Pizza’s, ik kan er geen genoeg van krijgen. Meestal maak ik ze zelf, maar er ligt hier ook altijd wel een pizza in de diepvries. Na een lange werkdag vind ik dat af en toe wel erg fijn en makkelijk.

Zelfgemaakte pizza’s vind ik het allerlekkerst. Ook de bodem maak ik zelf, met dit recept kun je zelf pizzadeeg maken. Al kun je natuurlijk ook prima een kant-en-klare bodem gebruiken en zelf je pizza beleggen.

OptieWat moet je doen?Kenmerk
Kant-en-klare voorgebakken pizzabodemVerse toppings kiezen en de pizza beleggenBinnen 15-20 minuten op tafel
Kant-en-klaar pizzadeegDeeg uitrollen, saus verdelen en beleggenSnel en gemakkelijk
Mix voor pizzadeegZelf deeg maken en laten rijzenIets meer tijd, maar eenvoudig
Zelfgemaakt pizzadeegDeeg mengen, kneden, laten rijzen en vormenLuchtige, smaakvolle en knapperige bodem

Kant-en-klare voorgebakken pizzabodem

Dit is de snelste optie van de drie. In de supermarkt kun je kant-en-klare bodems kopen, die vaak ook al tomatensaus op de bodem heeft.

Lekker makkelijk dus, want dan hoef je alleen nog maar verse toppings, die jij lekker vindt te kiezen en de pizza daarmee beleggen. Op deze manier heb je binnen 15-20 minuten een pizza op tafel staan.

Kant-en-klaar pizzadeeg

Ook een snelle variant, net iets minder snel als de bovenstaande optie. Hierbij moet je namelijk zelf het deeg uitrollen en de saus nog over de bodem verdelen.

Er zijn pakketjes te koop waar ook de saus bij zit, lekker makkelijk. Zit de saus er niet bij, kun je pizzasaus kopen of deze zelf maken.

Dit doe je door een blikje blokjes tomaat te verwarmen en op smaak te brengen met peper, zout en Italiaanse kruiden. Ook erg lekker om eerst knoflook en ui aan te fruiten en dan de blokjes tomaat toe te voegen.

Mix voor pizzadeeg

In de supermarkt kun je pak bloem voor pizzadeeg kopen. Hiermee maak je zelf deeg, dat je ook moet laten rijzen.

Dit vergt dus iets meer tijd, al gaat het rijzen natuurlijk vanzelf. Je bent er niet continu mee bezig, wat het nog steeds een makkelijke manier van pizza's maken maakt.

Je moet simpelweg tijdig beginnen zodat het deeg voldoende kan rijzen.

Zelf pizzadeeg maken

Zelf pizzadeeg maken is ontzettend makkelijk. Mocht je het nog nooit gedaan hebben, dan vraag je je na het maken van dit recept af, waarom heb ik dat niet eerder gedaan?

Een leuk én lekker klusje om thuis te doen, ook leuk samen met de kinderen. Pizza maken begint met het maken van een goed pizzadeeg.

Als je pizzadeeg op de traditionele Italiaanse manier wilt maken, dan heb je daarvoor 4 ingrediënten nodig. Niet meer en niet minder.

  • bloem
  • gist
  • water
  • zout

Dat zijn trouwens dezelfde 4 ingrediënten als voor het maken van brood. De volgorde waarin je deze ingrediënten mengt, dat wisselt per recept.

Bij de meeste recepten begin je met de bloem en voeg je daar de andere ingrediënten aan toe. Er is ook een officieel Napolitaans recept voor pizzadeeg.

Basisrecept voor vier pizza’s

Met dit basisrecept kun je 4 pizza’s maken. Dat zijn middelgrote pizza’s.

  • 300 gram water, lauwwarm - rond de 30 graden
  • 1 eetlepel suiker
  • 1 zakje gedroogde gist, 7 gram
  • 500 gram bloem, type "00" Italiaanse pizzabloem
  • 25 gram olijfolie, plus extra om de kom in te vetten
  • 12 gram zout

Je kunt er uiteraard ook 2 grote mee maken, maar het kan, zeker in het begin, lastig zijn de pizza’s in de oven te laten glijden.

Reken ongeveer 1 pizza per persoon en voor de echt grote eters misschien 1½.

Het deeg mengen en kneden

Meng het water samen met de suiker en de gist in een ruime kom, eventueel van je keukenmachine. Laat dit een paar minuten staan tot het gaat schuimen.

Doe hier vervolgens de bloem bij samen met de olijfolie en kneed er een soepel deeg van, bij voorkeur met de deeghaak in een keukenmachine. Voeg tijdens het kneden pas het zout toe.

Haal het deeg uit de kom, maak er een bol van. Vet de kom in met een beetje olijfolie, doe de bol erin en draai om zodat hij rondom bedekt is met een dun laagje olie.

Dek de kom af en laat het deeg nu 1 uur rijzen of tot het in hoeveelheid is verdubbeld.

Het deeg laten rijzen

Ik heb duidelijke tijden gezet bij hoe lang het deeg moet rijzen. Ben je een wat gevorderde bakker dan kun je uiteraard ook gewoon kijken naar het deeg.

Op een warme, vochtige dag is het immers sneller gerezen dan op een koude winterse dag. Zolang het deeg in hoeveelheid verdubbeld is, dan is het goed.

Daarna verdeel je het deeg op een licht bebloemd aanrecht in 4 gelijke bollen. Bol het deeg strak op, het deeg mag wat "aangespannen" voelen.

Zorg dat je de bollen iets bestuift met wat bloem en dek ze af met een theedoek. Laat vervolgens 30-45 minuten rijzen.

Een voordeeg gebruiken

Met dit recept maak je eerst een klein beetje voordeeg. Dat laat je rijzen. Daarna maak je het uiteindelijke pizzadeeg.

Met de hoeveelheden in dit recept kan je straks - afhankelijk hoe groot je de pizza’s maakt en hoe dik of dun je het deeg uitrolt -ongeveer 6 pizza’s maken van gemiddelde grootte. Dat zijn pizza’s van circa 30 cm doorsnede.

  • 800 gram bloem, geen patentbloem
  • 10 gram gedroogde gist
  • 125 ml lauwwarm water
  • 1 theelepel zout

Je gaat eerst een zogeheten voordeeg maken. Dit is ongeveer 15 tot 20 minuten werk. Daarna moet je voordeeg 30 tot 60 minuten rijzen.

Zeef de bloem. Zie dit als een voorzorgsmaatregel om eventuele klontjes en andere dingen die niet in de bloem thuishoren te verwijderen.

Los de gist op in het lauwwarme water. Maak op je werkblad een bergje van 60 gram bloem.

Maak een kuiltje in de berg bloem. Schenk het gistwater in de kuil en werk het door de bloem tot alles goed vermengd is.

Maak een bal van het deeg. Leg het deeg in een kom en bestrooi het lichtjes met bloem.

Met de punt van een mes snij je het deeg kruislings in. Dek de kom af met een theedoek en laat het op een warme, tochtvrije plek een uur rusten.

De rijstijd van het voordeeg kan eventueel met een half uur worden ingekort. In dat geval gebruik je iets meer gist en laat je het voordeeg rijzen op een plek die wat warmer is dan kamertemperatuur.

Maar let op: experts zijn het er allemaal over eens dat je met een langere rijstijd betere resultaten behaalt. Dus als je de tijd hebt, is dat zeker aan te raden.

Het deeg verder kneden

Na het rijzen is je voordeeg klaar. Maak op je werkblad een berg van de overgebleven 740 gram bloem.

Maak een kuil in het midden en leg daar het voordeeg in. Voeg het zout toe en kneed het voordeeg en de resterende bloem met je handen door elkaar.

Dat is hard werken, want je deeg wordt alleen elastisch door goed en stevig te kneden. Na ongeveer 10 tot 15 minuten is je deeg als het goed is glad, elastisch, zacht en soepel.

Zeker niet droog en korrelig. Als het dat wel is, voeg dan tijdens het kneden een klein beetje water toe.

Maar let op: je deeg moet zeker ook niet te vochtig zijn. Het is moeilijk om precies aan te geven hoeveel water je in deze fase al dan niet toe moet voegen.

Dat komt omdat iedere bloem anders is. De ene soort neemt wat meer water op dan een andere soort.

Als je toch graag wat meer houvast wilt hebben, zet dan een beker of kopje klaar met ongeveer 300 tot 350 ml lauwwarm water.

Voeg dit niet allemaal in een keer toe, maar doe dat geleidelijk. Probeer je deeg aan te voelen.

De eerste keer is dat misschien wennen, maar als je wat vaker zelf pizzadeeg maakt, dan krijg je dit deel van het deeg maken beslist in de vingers.

En er is nog een geluk: er kan eigenlijk niet zoveel mis gaan. Mocht je deeg toch een keer per ongeluk wat te nat zijn, voeg dan gewoon een klein beetje bloem toe.

Deegbolletjes maken

Na het kneden, verdeel je het deeg in 6 gelijke stukken. Maak er bolletjes van.

Leg de deegbolletjes in een met bloem bestoven deegkrat, op een bakplaat of op je werkblad. Dek de deegbolletjes af.

Als je een deegkrat gebruikt, kan dat met een deksel. Maar het werkt ook prima met een licht vochtige theedoek.

Laat de deegbolletjes nu rijzen. De tijd die nodig is om de deegbolletjes te laten rijzen hangt onder andere af van de kamertemperatuur.

De enige goede manier om te beoordelen wanneer je deeg klaar is, is met je ogen. Als de bolletjes deeg in omvang zijn verdubbeld, dan kan je pizza maken.

Gemiddeld genomen duurt deze tweede rijzing ongeveer 1 tot 2 uur. Als het deeg eenmaal klaar is, probeer het dan z.s.m. te verwerken tot heerlijke pizza’s.

Pizzadeeg bewaren

Heb je ’s avonds weinig tijd om nog helemaal het deeg te maken en het te laten rijzen? Dan kun je ook de eerste of de tweede rijs gewoon in de koelkast doen.

In de koelkast gaat het rijzen namelijk veel langzamer en zo kun je het tijd technisch gezien plannen zoals het beste uitkomt.

Mocht je niet al je pizzadeeg meteen willen gebruiken, dan kan je het gerezen deeg platdrukken en er opnieuw een bolletje van vormen.

De bolletjes kan je vervolgens invriezen. In de vriezer blijft het deeg ongeveer 2 maanden houdbaar.

De kwaliteit van het deeg wordt meestal wel iets minder na het invriezen. Bij het maken van je deegbodem voelt het deeg dan soms net wat minder elastisch aan.

Daar staat tegenover dat het erg prettig is om wat deeg op voorraad te hebben. Je hoeft het dan alleen uit de vriezer te halen en op kamertemperatuur te laten komen, circa 1 tot anderhalf uur.

Daarna kan je meteen pizza maken.

De pizzabodem vormen

De pizzabodem bepaalt grotendeels het succes. Om straks de beste pizza’s te krijgen, moet je eerst aandacht en zorg besteden aan je pizzadeeg.

Leg je deegbolletjes op je werkblad en druk met je vingertoppen of je hand het deeg plat. Zo druk je het overtollige koolzuur uit het deeg dat zich tijdens het rijzen heeft gevormd.

Maak nu van je deeg mooie ronde pizzabodems die je kan gaan beleggen. Dit is het moment dat Italiaanse pizzabakkers soms wat deeg-acrobatiek uithalen door het bijvoorbeeld in de lucht te gooien.

Napolitaanse of Romeinse pizzabodem

Er zijn in Italië 2 pizzastromingen waar je uit kan kiezen: de klassieke Napolitaanse school, of de Romeinse school.

StijlBodemRand
NapolitaansNiet dikker of dunner dan 3, maximaal 4 milimeterEen dikkere rand, de cornicione
RomeinsMaximaal 3 milimeterGeen cornicione

Volgens de Napolitaanse wijze hoort de pizzabodem niet dikker of dunner te zijn dan 3, maximaal 4 milimeter.

Het midden van de Napolitaanse pizza is plat, maar de rand is dikker. Die rand - de cornicione geheten - zwelt op tijdens het bakken.

De rand helpt zo om de ingrediënten in het midden van de pizza te houden.

Volgens de Romeinse school is de bodem van de pizza dunner: maximaal 3 milimeter. Dat verschil is op zichzelf dus klein met de Napolitaanse pizza.

De Romeinse variant heeft echter geen cornicione. Die cornicione is volgens de Romeinen helemaal niet nodig omdat de ingrediënten toch wel aan het deeg vastbakken.

Wel blijft de rand van de Romeinse pizza onbedekt van ingrediënten. Dat is trouwens net als bij de meeste Napolitaanse pizza’s.

De pizzabodem beleggen

Mijn pizza’s beleg ik iedere keer weer anders, maar hieronder vind je de lekkerste pizza’s die ik zelf graag maak.

Met maar een paar ingrediënten maak je de beste pizza’s. Vandaar tips voor vis, vlees en vega toppings.

Wat je meestal ziet is deze volgorde:

  1. pizzabodem
  2. (tomaten)saus
  3. kaas
  4. toppings

Als je wil kun je natuurlijk ook nog kaas over je toppings strooien. Zorg ervoor dat je niet te veel natte toppings op je pizza legt, anders blijft de bodem ook erg nat.

Laat natte toppings zoals tomaat en mozzarella ook goed uitlekken voordat je je pizza ermee belegt.

Veelgebruikte toppings

  • zongedroogde tomaatjes
  • paprika
  • stukjes salami, ham of kip
  • aubergine
  • courgette
  • broccoli
  • groene asperges
  • verschillende kazen

In Italië wordt er meestal mozzarella, in stukken gescheurd, op de pizza gedaan. Maar je kunt bijvoorbeeld ook jong belegen kaas, Parmezaanse kaas, gorgonzola of cheddar op je pizza doen.

Klassieke combinaties

  • Pizza margherita: met tomaat, mozzarella en verse basilicum
  • Pizza tonno: met tonijn, rode ui en eventueel zwarte olijven en kappertjes
  • Pizza Hawaï: met kaas, ham en ananas
  • Pizza capricciosa: met mozzarella, ham, champignons, artisjok en tomaat
  • Pizza quattro stagioni: een pizza verdeeld in 4 ‘seizoenen’ met ham, champignons, artisjok en olijven

Zelf pizzasaus maken

Snipper de ui en snij de knoflook zo fijn mogelijk. Doe een eetlepel olijfolie in een steelpan en fruit de ui en knoflook een minuut of 2 aan.

Bak nu de tomatenpuree ongeveer 2 minuten mee terwijl je deze goed los roert. Voeg de gezeefde tomaten en de Italiaanse kruiden toe en laat de saus op laag vuur ongeveer half uurtje pruttelen tot hij lekker dik is.

Roer om de paar minuten goed over de bodem van de pan om te voorkomen dat de saus aanbrandt. Breng de saus eventueel verder op smaak met een beetje peper.

Er zijn tal van manieren om tomatensaus voor pizza te maken. In alle gevallen is de perfecte pizzasaus niet te dik, maar zeker ook niet te dun.

Pizza beleggen en bakken

Snij alle groente in plakjes of blokjes, zodat ze een mooi maatje hebben voor op een pizza. Rasp de kaas of snij de mozzarella in dunne plakken.

Verwarm de oven op de hoogst mogelijk stand, bij mij is dat 250 graden. Bestrooi het aanrecht lichtjes met bloem en rol per persoon de helft van het deeg uit tot een mooie pizzabodem.

Bestrooi ook de bovenkant met wat bloem om te voorkomen dat de deegroller blijft plakken. Rol het deeg in alle richtingen goed uit, om te voorkomen dat het terug krimpt en je een hele rare vorm krijgt.

Neem een bakplaat met een stuk bakpapier en leg de pizzabodem erop. Besmeer de bodem tot aan de randen met een heel dun laagje tomatensaus.

Leg eerst de vleeswaren op de pizza, dan alle groenten en sluit af met de geraspte kaas of mozzarella. Bestrooi de pizza eventueel nog met wat peper, Italiaanse kruiden of oregano.

Bak de pizza in 8 tot 12 minuten af.

Pizza bakken in de oven

Ik bak mijn pizza’s op boven- en onderwarmte in de oven, idealiter met een pizzasteen. Een pizzasteen absorbeert de hitte van de oven en imiteert daarmee tijdens het bakproces het effect van een steenoven, maar het kan ook op een bakplaat.

Pizza gewoon in de oven afbakken, kan. Maar als je echt een krokante korst wil, kan je de pizza ook heel goed op een steen bakken.

Wil je een extra lekkere en krokante bodem? Gebruik dan een pizzasteen. Deze wordt hartstikke heet waardoor de pizza's een heerlijk krokante bodem krijgen.

Daarnaast zijn de bodems ook lekker snel bereid. Een echte aanrader om je pizza's naar the next level te tillen!

Verwarm de oven voor op 250 graden, boven- en onderwarmte, met, als je die in huis hebt, een pizzasteen erin.

Heb je een pizzasteen? Zet die dan vast in de oven zodat deze goed heet kan worden.

Als de bodem is uitgerold, haal je de pizzasteen uit de oven en leg je de bodem daarop. Dan ga je verder met het beleggen van de pizza.

De bodem begint dan al te garen op de steen en wordt hierdoor extra knapperig.

Zo schuif je de pizza op de steen

Tip: strooi wat semolina op de plank waarmee je de pizza in de oven schuift om te voorkomen dat hij aan de plank blijft plakken.

Het deeg is slap, in tegenstelling tot een diepvries pizza. Dus je moet het echt een soort van laten glijden in de oven op je pizzasteen of bakplaat.

Dat doe je door een houten snijplank te voorzien van een laagje bloem zodat de pizza ‘los’ op de plank ligt.

Als je de plank beweegt, dan beweegt je pizzadeeg ook en zo blijft hij niet vast liggen op de plank.

Zo kun je de verse, zelfgemaakte pizza in de oven doen door de plank iets te bewegen en de pizza er af te laten glijden.

Temperatuur en baktijd

Zorg ervoor dat je oven minimaal op 200 graden Celsius staat. Maar een hogere temperatuur is altijd beter.

Als je oven tot 250 graden kan, zet hem dan beslist op deze stand. Er zijn tegenwoordig elektrische ovens die al tot 280 graden gaan.

Voor pizza is dat prachtig. De gouden formule bij pizza bakken is zo kort en zo heet mogelijk bakken.

In Napels worden de pizza’s in de houtoven bijvoorbeeld gebakken op 485 graden Celsius.

Vergeet alle kooktijden die in recepten worden aangereikt. Iedere oven is anders en werkt anders.

Het is daarom bijna onmogelijk om een goede tijdsindicatie te geven voor het bakken. Die tijdsindicatie heb je ook helemaal niet nodig, want precies op het juiste moment haal je jouw pizza uit de oven om deze te serveren.

Wanneer is de pizza klaar?

Als je een pizza volgens Napolitaanse stijl bakt, dan moet zich om te beginnen de rand hebben gevormd, de cornicione.

Het deeg moet goudbruin gekleurd zijn en als de temperatuur in je oven heet genoeg is, dan krijg je ook de kenmerkende ‘brandplekjes’ die zich vormen op de luchtbellen in je deeg.

Die luchtbellen zijn eigenlijk gasbellen in je deeg die ontstaan als gevolg van de warmte. Meestal lukt dit laatste alleen in een hete houtoven.

Als je thuis een Romeinse stijl pizza bakt, dan let je uiteraard ook op de kleur van je deeg.

En verder of de mozzarella en eventuele andere kazen goed gesmolten zijn en de overige ingrediënten een mooie glans hebben gekregen van de olijfolie.

Speel vooral ook een beetje met je eigen voorkeur. Als je de korst lekkerder vindt als deze wat broodachtiger is, dan haal je de pizza wat eerder uit de oven dan wanneer je de voorkeur geeft aan een knisperende korst.

Pizza bakken zonder gewone oven

Eens wat anders is het om een pizza op de barbecue, in de airfryer of in een echte pizzaoven te maken.

Wist je dat je zelfs een pizza in een pan kan bakken, lees: panpizza? Is zo! Veel heb je niet nodig.

Deze pizza met pesto en parmaham bak je gewoon in de pan! Zo kun je ’m binnen een kwartier in punten snijden.

Ideeën voor pizza’s

Als je wat ideetjes wil voor de topping van je pizza, dan helpen deze pizza recepten je goed op weg.

Je kunt ook verschillende soorten pizza maken en pizza slices ruilen onderling. Zo kun je alle smaakcombinaties proberen.

Mediterrane pizza met tonijn en rode ui

Liefhebber van vis? Kies dan voor deze Mediterrane pizza met tonijn en rode ui.

We beleggen kant-en-klare pizzabodems met tonijn, ui en mozzarella en toppen ‘m af met oregano naar smaak. Bak in slechts 10 minuten goudbruin.

Pizza margherita

Simpel, maar lekker! Dat is deze pizza margherita. Soms heb je weinig nodig om een heerlijke pizza te maken.

Dat bewijst dit pizza recept. Geniet van de smeuïge mozzarella, verse oregano en tomatenpuree op een knapperige bodem.

Pizza quattro formaggi

Wil jij zelf de pizzabodem maken? In dit recept van pizza quattro formaggi maken we de hele pizza zelf.

Zoals de naam al verklapt, beleggen we de pizza met kaas. Heel veel kaas.

Zoals mozzarella, ricotta, Parmezaanse kaas en een pittige gorgonzola. Met dit recept waan je jezelf in Italië!

Pizza bianca

Als je niet zo van de tomatensaus van een pizza houdt, kun je ook een pizza bianca maken.

De pizzabodem beleggen we dan met wat vegan mayonaise. De dunne plakjes courgette, ui en natuurlijk de truffeltapenade vormen samen een lekkere smaakcombinatie.

Zelfgemaakte groentepizza

Zin in een snelle en makkelijke maaltijd met veel groenten? Maak dan deze zelfgemaakte groentepizza.

Met deze pizza krijg je toch je dagelijkse portie groente binnen. We beleggen deze zelfgemaakte groentepizza namelijk met broccoli, tomatensaus en champignons.

Pikante pizza met pompoen

Verwarm de oven voor tot 200 °C. Verdeel de pompoenblokjes over de bakplaat.

Rooster de pompoen 8 min. in de voorverwarmde oven. Verlaag de oventemperatuur naar 180 °C.

Beleg de pizzabodems met de chorizo, de brie, de olijven en de pompoenblokjes. Bestrooi met zout en peper naar smaak.

Bak de pizza’s in de oven in 10 min. goudbruin en gaar. Bestrooi de pizza met de rucola en de Parmezaanse kaas.

Vegetarische pizza

De toppings van deze pizza zijn vegetarisch en bestaan uit courgette, paprika, mozzarella en olijven. Een heerlijke combinatie!

Lekkere olijven zijn hier echt cruciaal op deze pizza!

Pizza met tonijn

Deze zelfgemaakte pizza wordt belegd met tonijn, rode ui en kappertjes. Een echte klassieker, zonder veel poespas.

Andere variaties

  • pizza parmigiana met aubergine en romige buffelmozzarella
  • sfincione met spinazie, spek en pecorino
  • weekendpizza met entrecote, paddenstoelen en basilicum
  • pizza met gekonfijte tomaatjes en paddenstoelen
  • pizza met tomaten en pesto
  • gegrilde pizza met courgette en geitenkaas
  • spinazie-kaaspizza met komijnzaad
  • speltpizza margherita met kikkererwten ‘pepperoni’
  • snelle pizza met pepperoni en burrata
  • snelle pizza met aubergine en knoflook
  • pizza met blauwe kaas en pompoen
  • groentepizza met pittig ‘gehakt’ van bloemkool
  • pizza half & half: groenten en kaas met ui
  • roerdeegpizza met aardappel, paddenstoel en truffel
  • speltpizza met aardappels, kruiden en groene tapenade
  • Indiase pizza met kerriebloemkool en groene peper
  • Pizza bianca met rucola
  • Pizza met tuinbonen & courgette
  • Indiase pizza’s met lamsvlees en aubergine

Pizza maken met kinderen of gasten

Ik vind dit ook altijd leuk om te maken als er mensen blijven eten. Iedereen kan dan zijn eigen stuk pizza beleggen, altijd een succes.

Heb je een pizzarette in huis? Dan is het extra gezellig om samen mini-pizza's te maken en te beleggen naar eigen smaak.

Wil je veel tevreden gezichtjes tijdens het eten? Maak dan zelf pizza! Als je zelf pizza maakt, kun je dit ook met je kinderen samen doen.

Pizza’s maken is enorm leuk om te doen. Ook kinderen zijn er gek op. Vooral als ze zelf mogen bepalen hoe ze de pizza gaan beleggen.

Eerlijk is eerlijk, het kost wel redelijk veel tijd. Als je zelf pizza wilt maken kun je dit het beste op een vrije zaterdag- of zondagmiddag doen.

Pizza eten

Volgens de Napolitanen is er maar één manier: met je handen. Zo deden ze dat vroeger al en nu nog steeds.

Volgens de Napolitanen mag je een pizza de kwelling van mes en vork niet aandoen. Dat duurt te lang, je pizza wordt snel koud en daardoor verliest de pizza geur en dus ook smaak.

Vroeger waren de pizza’s wel wat minder rijk belegd dan nu. Dat maakte het wat makkelijker om een pizza dubbel te vouwen en zo te eten, zonder dat olie, mozzarella of tomatensaus eruit drupten.

Vandaag de dag zijn pizza’s over het algemeen wat rijker belegd en ook groter dan vroeger. Gelukkig is er een beproefde manier om ook de moderne pizza gewoon met je handen te kunnen eten.

Je snijdt de pizza met zijn stralende smaken en geuren in vier of in 6 stukken en eet deze uit de hand.

noimgs

tags: #laat #me #zien #hoe #maak #je